باب اول در بيان آنچه از طلوع صبح صادق تا برآمدن آفتاب به عمل بايد آورد و آن در ضمن مقدمه‌اى و چند فصل سمت تفصيل مىيابد . مقدمه بايد دانست كه نقلهء آثار ، احاديث بسيار از ائمّهء اطهار - عليهم صلوات اللَّه الملك الجبّار - در بيان فضيلت اين وقت روايت كرده‌اند ، و اين وقت را ساعت غفلت ناميده‌اند ، چنانچه ما بين غروب آفتاب و بر طرف شدن شفق از جانب مغرب نيز به اين نام موسوم است ، و ان شاء اللَّه تعالى در باب چهارم از اين كتاب بيان تسميهء ساعتين مذكورتين به ساعت غفلت در ضمن دو حديث مذكور خواهد شد . پس سزاوار آن است كه مكلّف درين ساعت ، بيدارى را بر خواب غفلت اختيار نمايد ، و از خواب كردن در اين وقت كه متضمّن شآمت و متكفّل ندامت است احتراز كند . پس خوشا حال آن سعادتمندى كه در وقت غفلت بيدار ، و از خواب عقوبت هوشيار باشد ، تا در سلك أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ * منخرط گردد ، و از